*The Chamber of Dahlia*

 โฮล่า~ เอวะรี่บอดี้ ดูยูมิสมีเบ่เบ๋~ = w =)/

เมื่อวานไปฉีดยามาล่ะ ปัจจุบันอยู่ในสเตตัสแขนง่อยไป 1 ข้างถ้วน (ขณะนี้ก็จิ้มดีดด้วยมือข้างเดียว 555+)

จำเป็นจะต้องรายงานเล็กน้อย เนื่องจากเคสนี้โดนคนโกรธไปหลาย งี๊ด... = A =;) ก็แบบว่า เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ยายดาก็ไปตลาดซื้อของมาทำกับข้าวตามปกติค่ะ แต่คนเยอะพอสมควรเพราะมีตลาดนัด ก็เดินเบียดๆ กันไป ปรากฏว่าเดินไปได้พักนึง อยู่ดีๆ ข้างเท้าด้านซ้ายก็เจ็บจี๊ดขึ้นมาจนเผลอร้องเสียดังลั่น เราก็รีบเบี่ยงตัวหลบข้างๆ ทางแล้วก้มมองว่าเป็นอะไร

ปรากฏว่ามีไม้เสียบลูกชิ้นเสียบคาอยู่ในเท้าเรา โอ้วววว !!!! O A O!!)

คนที่เดินตามหลังเรามาเนี่ย เป็นคู่รักวัยสะรุ่นค่ะ ซึ่งท่าทางก็คงไม่ได้สนใจอะไรรอบข้างมากนัก นัวเนียกันอย่างเดียว และก็คงเดินลากเท้าแปๆ เรียดไปกับพื้นด้วย เลยลากเอาไม้เสยเข้าเท้าคนที่อยู่ข้างหน้า (คือเดี๊ยน) เข้าไปจังๆ ฮ่วยยยยย----

แถมทำคนอื่นเขาเจ็บแล้วจะหยุดช่วยกันก่อนก็ไม่มีนะ จ้ำอ้าวหนีไปเฉยเลย เรียกก็ไม่หัน ฮึ่ยย...

ด้วยความที่ปลายไม้มันแหลมมากๆ (นึกถึงดินสอไม้ที่เหลาด้วยเครื่องเหลาจนแหลมที่สุดน่ะค่ะ แบบนั้นเลย แต่เรียวกว่านิดหน่อย) แม้จะเตะเสยไม่แรงนัก แต่มันก็เสียบทะลุเนื้อเราเข้าไปลึกพอควร ประมาณ 1 - 1.5 cm ปวดจี๊ดวิ่งขึ้นเป็นริ้วตามน่องเลยทีเดียว ไม่รู้จะทำยังไงก็เลยตัดสินใจดึงไม้ออกเอง (แง... ส้นทรีนกรูไม่ใช่หมูปิ้งนะเฟร้ยยย T ___ T) แล้วก็ลากขากลับบ้าน

พอกลับมาถึงก็รีบล้างแผลก่อน พยายามเอามือเค้นเลือดออกมา เพราะปากแผลเล็กแต่ค่อนข้างลึก แถมไม้มันสกปรกสุดๆ ...กลัวบาดทะยักค่ะ เอาน้ำเกลือล้างแล้วก็ราดยาฆ่าเชื้อลงไป จากนั้นโทรหาหมาต่ายถามเรื่องฉีดยา สรุปว่าจะลองไปถามคลินิคแถวบ้านดูก่อน

ปรากฏว่าลุงหมอไม่ยอมฉีดให้ (= [] =;) ไม่ใช่ว่าเพราะมีภูมิแล้วอะไรหรอกนะ (เดี๊ยนฉีดครั้งสุดท้ายนี่เกิน 10 ปีมาแล้วแน่ๆ ฮ่ะ << วัคซีนป้องกันบาดทะยักต้องฉีดกระตุ้นทุกๆ 10 ปีนะจ๊ะเบ่เบ๋) แต่เพราะเราแพ้ยาหลายตัว ลุงหมอกลัวว่าฉีดแล้วจะช็อค แล้วมันจะน็อกม่องทิ้งเท่งไปเลย ...ง่า ยามันแรงขนาดนั้นเลยเรอะ (= A =;)

ได้ยาแก้ปวดกับแก้อักเสบมากินไปก่อน ลุงหมอแนะนำให้ไปฉีดที่ รพ. ใหญ่ๆ ดีกว่า เผื่อว่าเกิดอะไรขึ้นกับเราจะได้มีคนช่วยทัน แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า มะรืนเรามีนัดถ่ายหนังสือกับกอง Real Parenting นี่สิ... ถ้าไปฉีดวันถัดไปล่ะก็ คิดว่าทำงานไม่ได้แน่ๆ เพราะหมอต้องใช้ Toxoid ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ (ตอนนั้นไม่แน่ใจด้วยว่าจะโดนกี่เข็ม T w T) ซึ่งมันจะทำให้ปวดมาก แขนตก ยกไม่ขึ้น มีไข้ ฯลฯ ว่ากันไป

ก็ตัดสินใจ เอ้า ไปฉีดหลังงานเสร็จก็แล้วกัน ระหว่างนี้ก็กินยา + ล้างแผลทุกวันไปก่อน

(แล้วพอคนใกล้ตัวทั้งหลายแหล่รู้เข้า ดิฉันก็ถูกดุเป็นการใหญ่ ...งี๊ด T ___ T)

ก...ก็ไม่ได้ประมาทอะไรหรอกนะ เราก็พอจะรู้สภาพตัวเองอยู่ หมอก็หาแล้ว ยาก็กินทุกวันด้วย แล้วงานที่รับมา ถ้าทำไม่ได้มันไม่ได้มีผลเสียหายกับเราคนเดียว คนอื่นเขาจะมาลำบากไปด้วย ถ้ารับปากอะไรใครไว้เราก็ต้องรับผิดชอบให้ถึงที่สุดไม่ใช่เหยอ ...T x T) งึม งึม งึม... 

สุดท้ายก็รองานเสร็จแล้วไปมาเมื่อวานนี่แหละ คุณหมอดูแผลแล้วบอกว่าแผลสะอาดดี ไม่มีปัญหา แล้วก็อธิบายว่าส่วนใหญ่ตัวที่ฉีดแล้วช็อคจะเป็นพวกเซรุ่ม ซึ่งก่อให้เกิดอัตราการแพ้สูง แต่ของเราดูเหมือนว่าพอจะมีภูมิอยู่แล้ว เลยให้ฉีดท็อกซอยด์กระตุ้นเข็มเดียว (ฟู่ววว ทีแรกนึกว่าจะโดน 1 -3 - 6 ซะอีก T w T) รพ. เอกชน พยาบาลฉีดยาเบามือม๊ากมาก จริงๆ ตอนเข็มปักมันก็ไม่เท่าไหร่หรอก บังเอิญไม่กลัวเข็มฉีดยาน่ะฮ่ะ แต่ตอนเข็มปักเรียบร้อยแล้วเริ่มเดินยานี่สิฮ๊า--- โฮ้วววว---- เหมือนเอายาพิษ (เออ มันก็พิษจริงๆ อ่ะนะ = =;) กรอกลงไปในแขนตั้งแต่ไหล่ไหลลงไปถึงปลายนิ้วเลยค่ะ ปวดโคดๆ ---- T A T) เข้าใจ ณ บัดดลว่า "แขนห้อย" มันเป็นยังไง กร๊าก~

คุณหมอไม่ได้จ่ายยาแก้ปวดมาให้ ตอนนี้ก็เลยอาศัยพาราฯ ไฮโซ จาก รพ. ไฮโซ มาบรรเทาอาการปวด + ลดไข้ไปพลางๆ - - ของเขาดีจริงๆ ค่ะคู๊นน ขอได้รับความขอบคุณจากคุณนายแนน เภสัชกรสาวที่สวยที่สุดในสามโลก ให้การอุปถัมภ์มา 100 เม็ดถ้วน ขอบคุณฮ่า~~

แล้วเรื่องทั้งหมดก็จบลงด้วยประการฉะนี้

ว่าแต่ คนที่กำลังอ่านเอนทรีนี้กันอยู่นี่ รับวัคซีนบาดทะยักครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่จ๊ะ ? ,,= w =)

อย่าลืมไปฉีดกระตุ้นกันซะนะ เพื่อความปลอดภัย ไม้เสียบลูกชิ้นมีอยู่ทั่วประเทศไทยนะตัว (ไม่ใช่แล้วว) 

เอนทรีหน้าจะมาอัพเรื่องถ่ายหนังสือ ยังไม่ได้ทำรูปเลย ปุเกี๊ยว = 3 =;)

เอาไปรูปนึงก่อนแล้วกัน

โอเค ซี๊ยูเอนทรีหน้า เมื่อแขนดิฉันกลับมาซ่าได้เหมือนเดิมนะเบ่เบ๋

เลิฟยูว~~